Na een dag vakantie, eindelijk de bergen in gegaan. Tenminste, voor zover je het bergen kunt noemen. Het zijn eigenlijk heuvels. Eerst in de ochtend met Vincent ben ik de heuvel opgelopen die voor het huis lag. Eindelijk kon ik die koeien die me de hele tijd uitloeiden, terugblaffen. We gingen naar de lekkerste akker daar, die net bemest was. Het heeft me weer goed gesmaakt. Vincent was er minder blij mee en nam me snel weer mee terug. Later gingen we met de hele roedel wandelen. We zijn langs een riviertje gelopen. Het was alleen snikheet en ik had het wel zwaar. Ik was nog beroerd omdat ik die ochtend een beetje teveel koeienmest had gegeten. Ik besloot maar wat gras te eten, want als ik die mest kwijt was, kon ik tenminste weer verder lopen. Het was ook nog snikheet. Wie gaat nou op het midden van de dag wandelen? Ik mocht niet eens even in de schaduw uitpuffen. Toen ik eenmaal gekotst had en die mest kwijt was, kreeg ik wat water en dat was wel lekker. Toen kon ik het laatste stukje tenminste nog lopen. Gelukkig lieten ze me die middag thuis toen ze weggingen, dus ik kon lekker in mijn mand blijven meuren. De rest van de vakantie hebben ze me maar niet meegenomen op lange tochten. Ik ben lekker in de schaduw van de tuin gaan liggen en af en toe trok ik mij terug in de hal van het huisje voor een siësta. Daar was het lekker koel. Het was wel heel gezellig om de familie een week om me heen te hebben, maar ik heb me toch wel bedacht dat ik toch wel oud aan het worden ben. Morgen zijn ze weer aan het werk en dan kan ik eindelijk weer rustig maffen en bijkomen van de vakantie. _________________________________________________________________